Aylık arşiv: Eylül 2009

SÜNDÜRÜLEN SİNDİRİLEN NE VARSA Tamam, uzatma… Bu an çekiştirilemeyecek kadar kısa olmalı, SEN de gitmezsen kimseye laf düşmez, orda kal,  içinden çıkma, ucundan çekme hiçbir yaşananın, ardından ağlamaktansa içinde KAL. Zamanın olmadığı bir yere gideceğiz birazdan, kimsenin dilini bilmediği şehri … Okumaya devam et →

GİDER-KEN AN-LAR… Yaşayan gri tonu diğerlerinin gölgesi gibi sinmişti içime. Onca insan arasından onu mu bulmuştum kendime benzetecek…  Gri ile yaşam tonunun arasında bir bağ da kuramadım sonradan anladım ki bu renk benimmiş. Kaçamak bir bakış atmıştı otobüs camından geride … Okumaya devam et →

GELECEĞİN ÖTESİ- BİLECEĞİN İŞ Yazılası muhtemel başlangıçlar için oturduğun yerden düşünmesi bile zor. Bulup da yitirdiğin bölümler başkalarının çizdiği bir sayfada yaşamaya mahkumken seni anlatması bile ezberden ibaret. Tariflerindeki eksiklik adressiz bir yalan. Tarih seven adam, tarihi kendim yazarım diye … Okumaya devam et →

AN(I)LARIM HAKİM ZAMANA Sahip olunmamış bir hayatın peşinden koşturan onca insan görüyorum avucunda. Hiçbir şeyi  feda edemeyeceğini düşünür ya bir de en kolay harcadığı şey zamana inat. En çok buna kızıyorum izlerken. Ne harcadığını yemek bittikten sonra hesaplayacaktır ya. Karnı … Okumaya devam et →

SAHİPSİZ ALAN Küllerinde bulduğum can çekişen ufaklık, söyle görüp de düzeltemediğin ne vardı yeryüzünde, düşünüp de göremediğin ne oldu, neden kırpılmış yüreğin sonsuz kayalıklarda? BİR TEK BEN TANIRDIM SENİ, BİR TEK SENİ GÖREN BENDİM. Selam getirdim en sevdiğinden binbir saklı … Okumaya devam et →

SONA DOĞRU YENİDEN BAŞLANGIÇLARA Ağladım, değer verdiğini sandığım şeyin ben olmadığımı öğrendiğimde. Kendimi toparlama stilim buydu, derin soluklar eşliğinde; neden? Sorusuyla yüz göz olmaktan bıkarak. Bu kadar yavan değildi samimiyetin dokusu.  Önceleri ne de farklı hissetmiştim güle aldırmasam da yeniliğini. … Okumaya devam et →

Düş yorgunu Anneciğim! Duyuyor musun beni? Bu sana yazdığım kalabalık kelime topluluğuna bir bak. Bak ki, bir daha açık kalmasın üstü yaramın, onu kapatacak bir bakış bırak artık bana. Belki ufak bir tufan ya da büyük bir kelebek çırpıntısı yaratacağım … Okumaya devam et →