Anlamlandırabildiklerimden…

Güzeldi..

Dün yağan yağmurun ardından yollarda biriken sularda yüzümü görmek, güneş ışığını gözbebeklerime hapsetmek sonra birikintiye kavuşan gözyaşlarımla depremler yaratmak..

Güneşin aydınlattığı uzun yollarda kuşların gölgesini kovalamak.. Yüzünde yaşı kadar çizgisi olan o yaşlı amcanın o kederli gülüşüne tanık olmak..

Güzeldi..

Bakkaldan aldığı – neredeyse- boyu kadar olan ekmeği ısırarak yemenin verdiği hazzın neşesiyle gördüğüm o miniğin o savunmasız bakışları.. Kendi icadı olan üç tekerli arabasıyla  balon satan adamın dudağındaki ıslık, olmayan bacaklarına inat işe yarıyor olmanın verdiği sevinci.. Ve o günkü gibi yapraklar arasından kaçan rüzgar..

Güzeldi..

O antikacıda dinlediğim Özdemir Erdoğan şarkısı, plakların zaman savaşı… Paslı aynadaki yüzüm, fondaki hançer..

Güzeldi..

Sınır görünümlü o duvarın  arkasındaki tren yolu.. Yağlı boya resmine benzeyen gökyüzündeki pervane.. Bulutları benzetebilmek güzel şeylere..  Güzeldi..

Köprüden aşağı yürümek.. Sabahın bir vakti sıcacık demli çay buğusunda ısınmak..  Güzeldi..

Değerini bilmeli insan yaşadığı zamanların.. Yollar sadece yol değil yada yağan yağmur sade bir yağmur değil, anlamlandırabilirsek..  Güneş her sabah “can sıkıntısından” doğmaz mesela.. Her bitiş başlangıçları doğurur sonunda ve her başlangıç gebedir anlamıyla gelecek olan sonlara..

“Anlamlandırabildiklerimden…” üzerine 3 yorum

  1. Bu güzel yazıları kalbinin derinliklerinden bizlerle paylaştığın için çooooooooook tşk ederim
    Canım Arkadaşım

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir