Anlatalım Kendimizi Yüreğim

Umudum var yarına, güneş doğacak yine.
Ve hayat başlayacak..
Yine incitecekler yüreğim seni.
Yine kanatacaklar dikenleriyle…
Başını kaldır yüreğim; bak sen gökyüzüne
Hala masmavi rengi görüyorsan yürü ve bak önüne…
Anladın değil mi artık herşey sahte.
Herkesin yüzünde birden fazla maske.
Yüreğim, yetişelim artık sonu gelmeyen yangınlara.
Biz de yansakta söndürelim başka yananları..
Anlatalım katı yüreklere sevdanın adını.
Ve kazıyalım gökyüzüne sevgiyi, aşkı…
Hisset Yüreğim bu mevsimde esen rüzgarları.
Hissetme ama sana atılan taşları…
Devam edelim Yüreğim, severek devam edelim.
İlk önce sevmeyi sevelim yüreğim.
Dua edelim sevmeyi sevmeyenler için
Ve ağlayalım ağlamayı bilmeyenler için.
Bir sevda mevsimindeyiz yüreğim
Gülleri gözyaşıyla büyütülen bir sevda mevsimi
Rengini kandan alan gülleriyle örtülen bir sevda mevsimi…
Hayallarin bulutlarda gezdiği bir sevda mevsimi.
Yarınlar bizi bekliyor Yüreğim.
Acılar bizi bekliyor…
Biz hep tebessüm edelim içimiz kan ağlasada.. Ve tanıtalım kendimizi bizi bilmeyenlere…

“Kalpkazan”

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir