Ayrılıkta zaman farkı

Kadın nemli gözlerini adama belli etmemek için gülüyordu. İnsan zor zamanlarında dayanacak bir şeyleri hep bulurdu. Mademki her şey insanoğlu içindi, o da gerektiği gibi yapacaktı. Gururuna yenilerek…

Günlerden bilinmezlik…

Bitişin kalbine dokunmasına izin vermediğini düşünse de yorgundu. Fark etmeden etkisi altında kaldığı beklentiler içini yiyip bitiriyordu.

Gelecek mi gelmeyecek mi? Ne kadar beklemeli?

Takvimlerden haberim var…

Günlerle kimi zaman boğuşmak kimi zaman da dalga geçmek için tuttuğu sayılar da geride kaldı. Keşke’ler başlamadan buradan ayrılmalı…

Adamda durum farklı mı?

O, ayrılık akşamında araba farları arasında sıkıştı. Karşı kaldırıma geçmek her zamankinden zor geldi. Her ayrılığın bir yeri vardı. Onların yeri o kaldırımdı. Sonraki günlerde de geçti aynı yerden ama fazla kalamadı…

Sonsuza inanmayan iki insanın düş kırıklıkları çok sağlamdı. Birbirlerini kırmamak için kendilerini kanatmaya devam ettiler. Kavga etselerdi rahatlayacaklardı.

Birbirlerine güvenmedikleri için ayrıldılar. Birbirlerini tanımadıkları için kendi kendilerine söylendiler. Hâlbuki başta birbirileri için yaratıldıklarını düşünmüşlerdi.

Bu aşkın hangi haliydi?

Geç kalmalarına mı yanacaklardı, kaybettiklerine mi yaşayamadıklarına mı?

Herkesin kendi için yaşadığı, herkesin kendine ait olduğu bir an daha zamana karıştı.

 

229043_433404996712488_439765869_n

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir