Bir Öğrenci..?

‘Dolmuş bekletilmez, beklenir.’ yazıyordu. Bir çok kişinin  dolmuşla ilgili bir hikayesi vardır diye düşünüyordum. Cam kenarına  oturanlar olarak, herkes  gibi olmaktan başka özelliğimiz yoktu.  Yağmur yağıyordu. Havanın pusu gözlerime vuruyor, gökyüzünde buharlaşıp damlalaşıyordu. Burnumu çekiyordum, sensiz nefes almasına kızıyordum çok.

Bir gidiş; ancak bu kadar tahrip edebilir, diyordum. Koltuk sallanıyordu. Dolmuşlar diye geçiriyordum aklımdan yine..  Beklemeyi öğretiyorlar, en önemlisi de beni sana götürüyorlar…  Gerçi ben ‘ bulutlardan iniyorum göz kapaklarına ,yavaşça basarak’ diyorum. Seni anmak keyif veriyor…

Epey kalabalık içerisi, şoför inatla durmaya devam ediyor.  Sana hiç yetişemediğim zamanlar geliyor aklıma. Sen benden tam yirmi dakika önce şehri terk etmiş oluyorsun.  Mesafelere küfrederken ağlıyorum. Hatta hıçkırıyorum, seni benden uzaklaştıran her ne varsa lanet ediyorum onlara!  Hayal kırıklığı peşimi bırakmıyor hiç.  Sarılamıyorum, son kez bakamıyorum o heyecanla hareket eden eline koluna.

Sen ‘gittim’ diyorsun. Ben ‘güle güle ‘ diyorum, içimdeki bitmek bilmez  kusma hissini bastırıp  çatlak sesimle şoföre ‘ bir öğrenci alır mısınız?’ derken. Şoför de afallıyor. Belki senin dediğin gibi ben bir meleğim ve bu adam daha önce ağlayan bir melek görmemiş…

İnip evinin karşısındaki banka gidiyorum.  Sanki şaka yapmışsın da , sokaktan geçecekmişcesine etrafı izliyorum. Ama böyle şakalar yapma bana, sahiden de gitmiş oluyorsun.. Ellerimi koynuma sokup çiçek oluyorum.  Önümdeki parkta duran salıncaklar da, artık kimseyi sallayamayacak kadar kırık kalıyorlar…

“Bir Öğrenci..?” üzerine 2 yorum

  1. Geri bildirim: Anonim
  2. Tarzını değiştirmeden daha yalın, daha akıcı ve daha anlaşılır yazmana hayran kaldım..

    Doğrusu yaşananları hatırlatan her iz yaramı dağlar ama iyi ama kötü anılar.. İçimi her halükarda bir hüzün kaplar.. Anlattığın kesit, gelmiş geçmiş tüm platoniklerimi yad etmeme neden oldu. Bazısının yüreksizlik bazısının da fazla cürret sonu oldu. Bunlardan ayrı bi de geç kalınanlar vardı ki.. Hani göz göre göre deyişi vardır ya.. İşte öyle… Sanki bunu yaşaman gerekir sadece.. Teşekkürler..

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir