Bu Zamanlar

Yeterince sakin olamadığımda yazamıyorum.  İlhamın kesik kesik geldiği zamanlar onlarca kağıda sebep oluyorum.  Tam anlatamazsam onu, hiç anlatamamış gibi oluyorum. On senedir yazıyorum. Çok alay konusu olmama rağmen  yazıyorum, insanların anlamsız tavırlarına rağmen yazıyorum. Beni rahatlatan tek işi, burnumun dikine gittiğime pişman etmeyen tek işi yapıyorum. Kendimi yük olarak hissetmediğim tek yer sayfalar.

En sevdiğim yazı hala yok. Seçemiyorum. Hepsinde öyle benler var ki bu biraz daha iyi diyemiyorum. Duygusallığımın başıma bela olduğunu düşündüğüm zamanlar, bu zamanlar.

Tanrım ben tespitleri sağlam biri değilim. Sağlam hayal kurarım. Bir insan her ne istiyorsa, o olmadığını biliyorum. Şehir kurmak istiyorsan, kafana göre bir şehir olmadığından…   İstemiyorum; neyim eksikse hep eksik kalıyor çünkü.  Gitme gelme konusunda hep öğrenci oldum. Treni ne kadar sevsem, minibüse her ne kadar binsem de, uzaklaşamayan bir yapım var. Boş yere bilet aldığımı düşündüren bir yapım…

Kendimi içinde yabancı hissettiğim şiirler var ve hala bir şiirim yok. Mesafeli olmayı beceremiyorum.  Hayalleri olmayan insanlarla geçinemiyorum. Herkesin hayatında umudunu hiç kesmediği biri olmalı. Bulmaca çözerken bulamadığı yerleri soracak biri, hazır kalkmışken su verecek biri de…

Ben duygularını açık seçik yaşayan bir insan değilim. ‘Özledim’ kelimesini dünyaları sığdıracak kadar derin buluyorum. Ne zaman sevsem, uzaklaşıyorum.   Hafızamı; bir hafızam olduğunu unutacak kadar kaybetmeyi istediğim zamanlar, bu zamanlar.   Annemin o, çamaşır makinesinin önüne oturmuş, elinde kirlilerimizle ağladığı, yedi sekiz yaşlarında kaldığım zamanlar.Zamana gücendiğim zamanlar. ..

Tanrım ben gelecekten korkan biri değilim, fazla yaşamaktan korkan biri de… Sadece bazı geçmişleri gerektiğince yaşanmış bulmuyorum.

“Bu Zamanlar” üzerine 2 yorum

  1. Kendi etrafında dolaşmayı bıraksan iyi olacak.. Kendini başkalarının üzerinde yaşamalı, yaşatmalısın.. . Çok içten, sürükleyici ama yine bir gram dahi umut ya da mutluluksuz bitirmişsin.. Naçizane eleştirimin ardından son paragrafında kendimi bulduğumu söylemeliyim.. Kalemine sağlık..

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir