BUGÜN OLMAZSA YARIN

Sen gittin,
Kelimeler sustu,
Dilleri lal oldu işte
Sonu gelmiyor artık cümlelerin
Nokta konulmuyor artık hiçbir şeye
Virgüller soluk aldırmıyor artık
Derin boşluklar oluşuverdi içimde
Bütün manalar terk edip gitti sokaklarımı
Anlamsızlıklar sarmaladı etrafımı
Sayfalar bomboş şimdi
Kafamda beliriveren soru işaretleri
Cevaplanamayan sorular
Ve yüreğimde sürekli artan ünlemler
Sensizliği çağrıştırıyor korkularım
Ayrılıklar boy gösteriyor yine
Ama boş ver, üzülme
Bugün olmazsa yarın
Elbet bir gün kavuşuruz

Sen gittin,
Hüzün doldu gecelerim
Kadehler süslemeye başladı masamı
Her kadehte sen varmışsın gibi
Yudum yudum içime çektim seni
Önce hafiften bir baş dönmesi oldun
Sonra yüzümde beliren bir tebessüm oluşturdun
Ve ardından ruhuma, bedenime ve aklıma hükmeder oldun
Yalandan da olsa mutluydum işte
Dünyaya bulanık ve çoklu bir pencereden bakıyor olsam da
Kendime gelip gerçeklere döndüğümde
Başımda önlenemez bir ağrı
Midemde dayanılmaz bir bulantıya dönüşmüştün
Tüm bu acıları çekerken ben
Yine yalnızdım işte
Ama boş ver, üzülme
Bugün olmazsa yarın
Elbet bir gün kavuşuruz

Sen gittin,
Şafak sökmez oldu
Bir yokluğa büründün
Her yer karanlıkta kaldı
Yıldızlar semadan uzaklaştı
Sessizlik içinde atmış olduğun çığlık ile
Gözlerindeki ateş ortalığı kasıp kavurdu
İçinde sahip olduğun buzullar eridi
Gözyaşların durmaksızın akıp gitti
Denizler aniden taştı
Hırçın dalgalar duvarlara ulaştı
Korkutucu fırtınalar koptu
Kötülükler tüm dünyaya hâkim oldu
Dünya, adeta sonuna yaklaştı
Kıyamet sessizce sensizliği alıp kapımı çaldı
Ama boş ver, üzülme
Bugün olmazsa yarın
Elbet bir gün kavuşuruz

moerath thas

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir