Buhran

Ve bir sende olan sözlerim bağlamasa beni,
Ve iki üstümüze yüklenmiş ahlak öğretileri bunaltmasa,
Ve üç gidecek yerim olsa ,
yine gidermiydim bilmiyorum

korku sarmış her yerimi pısırık olmuşum hayatın sokaklarında,kim ne demiş telaşı
olmadan
yaşadığım tek yer yanlız yattığım yatağım;ondada günün özeti var dibimde kıvrılmış.

kimseyi sevmemek diye birşey varmı varsa bu ne biçim bi hastalık yoksa arınma olmasın
öğretilen yaşamdan,
sorgulamanın sonu ne? kendi varlığını inkar mı?
daha ne kadar sırayla yaşanacak genele dair uyum,
sürüden ayrılmak mıdır kurtuluş ve -‘ben’ diyorum yine en narsist halimle,
kucağına düştüğüm hayat ne alacaksın benden bu kollektif ters bana

muhabbetlerim bile özet fazlası gereksiz yorucu…

“temas tts”

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir