Caddelerde Rüzgâr

Dışarıda “bir eylül esintisi”…
İçeride “hüzün”, “yalnızlık”, “sessizlik”…
O şarkı çalıyor teypte, o şarkı mırıldanıyor özlemimizi:
Caddelerde rüzgar aklımda aşk var / Gece yarısında eski yağmurlar / Şarkı söylüyorlar sessiz usulca / Özlediğim şimdi çok uzaklarda
Yağmurlu bakışların” geliyor aklıma; “masalımsı gülüşlerin”, “eylül eylül kokan çiçeklerin”…
Her defasında “gözlerimde” şekilleniyor, her defasında “kristal kristal sözcükler” oluveriyorsun umutlarımda…
Konuşuyorsun “susmalarımda”, susuyorsun “konuşmalarımda”…
Beni benden daha iyi “tanıyor”, beni benden daha iyi “biliyorsun”…
Konuşkan” yanımsın, “duygusal” yanımsın…
* * *
Yağmurlu geceler” sisli bulvarlarla buluşuyor bu akşam…
Caddelerde rüzgar” var; “akıllarda aşk”, “sözcüklerde eylülün ta kendisi”…
Sokak lambalarının her birinde “ayrı bir aşk hikayesi”…
Gözyaşları”, “sevinç çığlıkları”, “ayrılık yok oluşları”…
Sevdanın her türlüsü…
Öylesi, yahut böylesi…
Ne boyutta olursa olsun düzeyi…
En “yakınlaşmalısından” en “uzaklaşmalısına”…
Dudakların “konuşmalısından” hislerin “sarhoş olmalısına”….
Gözlerin “damlalaşmalısından” ellerin “tutuşmalısına”…
* * *
Caddelerde dizeleri var “şairlerin”…
Öyküleri var “ayrılıp yeniden kavuşan sevgililerin”…
Şiirlerinden dökülen mısraları”, “şarkılarından çalınan notaları” var…
Eylülün hüznü” var caddelerde, “eylülün düşleri”…
Bir “şehir” var, “bir şehrin hikayesi” var caddelerde…
Yıkık bir şehrin hikayesi”, “ıslak bir şehrin hikayesi” var…
Yalnızlık” var, “yalnızlık”!
Korku” var!
Çığlık” var!
Gözyaşı” var!
* * *
Caddeler “rüzgara” aşık; caddeler “yağmura”, caddeler “hüzne”…
Sevgililerin gülüşlerine” aşık caddeler…
Hepsi bir arada bu akşam, hepsi bir arada!
Rüzgar” da var, “yağmur” da var, “hüzün” de var…
Ve tabi “sevgililerin gülüşleri” de…
Ayrı bir güzelliktir “eylül”, ayrı bir güzelliktir “sonbahar”; rüzgar saçlarımızdan tutup deniz kıyısına sürüklerken bizi…
Yağmurdur”, “fırtınadır”, “dalgadır” işte o an tüm duygular…
* * *
Duygularımın karmaşasıdır” belki de bu yazdıklarım…
İkinci el sözcüklerle” kurulmuş cümleler toplamıdır…
Ara söz öbekleriyle” nihaileştirilen paragraflardır…
Ama olsun boş ver…
Bu seferlik de böyle olsun…
Biz yine söyleyelim şarkımızı, biz yine canlandıralım özlem yüklü duygularımızı:
Caddelerde rüzgar aklımda aşk var / Gece yarısında eski yağmurlar / Şarkı söylüyorlar sessiz usulca / Özlediğim şimdi çok uzaklarda

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir