Kategori arşivi: Bizden

Sana ne zamandır mektup yazamıyorum sevgilim, ne zamandır indiremiyorum yüreğimdekileri limanına… Gözlerim hep bir noktaya sabitlenmiş, dışa dönük hiçbir belirti yok bakışlarımda… Neden böyle içine kapanığım, neden dışa açılamıyorum, bilmiyorum… Yaşanmışlıklar, yaşanamamışlıklar hala capcanlı duruyor düşlerimde… Yüreğim eskisinden daha canlı … Okumaya devam et →

Diğerlerinden farkı susmasıydı. Gece gibi birden inerdi üzerine suskunluk. Bazen sabahlara kadar beklerdim dalgalarının durulmasını. Sen en meçhul yanımdın, kimde olduğunu bilmediğim. Konuşarak bulmaya çalışıyorum, ne yazık… Ormanda yolunu kaybetmiş bir avcı gibiydin o zamanlar, korkuyordun vurulmaktan. Bundandı kendini koruma … Okumaya devam et →

Sen gittin, Kelimeler sustu, Dilleri lal oldu işte Sonu gelmiyor artık cümlelerin Nokta konulmuyor artık hiçbir şeye Virgüller soluk aldırmıyor artık Derin boşluklar oluşuverdi içimde Bütün manalar terk edip gitti sokaklarımı Anlamsızlıklar sarmaladı etrafımı Sayfalar bomboş şimdi Kafamda beliriveren soru … Okumaya devam et →

Sokaklar hareketlenmişti birden sabahın erken saatleri olmasına rağmen. Şafak henüz sökmüştü ve kuşlar cıvıldıyordu. İşte, sensiz geçen başka bir sabaha uyanıvermiştim yeniden. Güneş penceremden içeri girivermişti yine sen girmesen de. Uykunun sersemliğini üzerimden atamamıştım henüz. Lavaboya doğru yürüdüm ve çeşmeden … Okumaya devam et →

Şehrin kirli sularıyla randevusuz tanıştım bugün, ifşa etmek için izin bile almadılar kıyafetlerimden, saçlarımdan, benden… İyi de neden sadece ben? Duraktaki insanlar susuzluktan ölecekken… Tanelerim sizlere armağan, biraz kalırlar sonra giderler. İşte o, bu kadar kısa bir ömrü ıslandıkça sinirlenen … Okumaya devam et →

Heceleme! Bırak birlikte kalalım Hayatlarımıza bağlaçlar sun! Onca ölüm böylece duracak Kokusu tenimdeyken harf katliamının Bir araya gelemeyecek kelimelerdeyiz hala Cümlenin başında öylece duruyorum Bitsin artık elimdeki bu kan kokusu Seni tanımak, Yaşamak kadar mıydı? Sevme molası boğazımı kanattı Zaman … Okumaya devam et →

Gece gündüz suya karışmışken Vaktim daralıyordu şişede Akla karayı ayırt edemiyordum artık, Sayamıyordum, soramıyordum… Boşluk arttıkça ben de artıyordum Onun gibiydim, bardaklara sığmıyordum Tükeniyorduk kimseyi sarhoş edemeden Dakikaların sessizliğinde kayboluyorduk… Hareketsizliği heceledik Harfleri sıralamaya gücümüz yoktu, En basitinden düşünüyorduk Ses … Okumaya devam et →

Korkular sarar etrafını, gözlerinde bilinmeyen bir karartı belirir ve kulağında daha önce hiç işitmediğin türden sesler yankılanıp durur. Vücuduna hükmedemez hale gelirsin ve ayakların merdivenin basamaklarini birer birer çıkmaya başlar. Bir ağlama sesi duyulur uzaklardan, hıçkırıklar işitilir. Canının yandığını farkedersin … Okumaya devam et →