Kategori arşivi: Sizden

Gidişini izlerken kalakaldım öylece, benim değildi sanki bu beden…Hem artık yeniden doğrulsamda ne fayda ,umut etmeyi yitirdikten sonra… Yüreğimdeki çorak toprakları gözyaşlarımla sulayıp cennet hazırlamıştım sana…Oysa ki  yeni tükenişler getirmişsin bana, bende hayal kırıklıkları biriktiriyordum zaten, senden gelenleri de ekledim … Okumaya devam et →

Beni anlamayın!beni öldürdünüz zaten…yorgunluğumu gizlediniz kendimden.yaşamımı kirlettiniz tertemiz evlerinizde…hayat var dediniz hayat yoktu, korkuydu kaçmaktı her yerden..     Nefes almak gibiydi artık bunalmak, bulanmak…tasvirler yaratmak, kaybolmaktı anlatılan kalbur üstü mekanların, yarınını umursamayan kütlesel boşluklarındaki cümlesel yalnızlıklarında.oysa zaten hiç bir tümce … Okumaya devam et →

Bir gün sevdiğim, yanıldığın günler hatırına özlemle dolu geceler hatırına küfredip inkar edeceksin beni..  Gündüz telaşından sıyrılıp aklına gelecek geçmiş ve senin kaybettiğini düşündüğün savaşlar dolacak zihnine. Bilmediğin mücadelelerime atıfta bulunup sonu istediğin gibi bitmeyen yaşanmışların yıkılacak üstüne ve ben … Okumaya devam et →

  Vazgeçmek gerekir kimi zaman.Pes etmek degildir her vazgeçiş. Bazen imkansızlıktan bazen de sırf karşımızdaki mutlu olsun yüzü gülsün diye vazgeçeriz. Ama asla pes etmeyiz sevmekten ve beklemekten. Biliriz aslında çoktan bitmiştir herşey ama kabullenmeyiz. Belki sevmedigini bile biliriz çogu … Okumaya devam et →

Umutlarım tükeniyor her biten günle Gelmeyeceksin diye korkuyor çaresiz bekleyen yüreğim. Ve gözlerim hep dışarda ya geçersin de görmem diye Önceleri bu kadar korkutmazdı gelmeyecek olman, çünkü önceleri sende hiç gelmezdin Her geçen gün yeni bir sürprizle çıkıyorsun karşıma Ve … Okumaya devam et →

Sana dair pek bişey yok elimde ama yinede söyleyeyim : Gözlerine bakamadığım o gözlerinin, bana kaçamak bakışları zihnimde bana kaldı…(Gözlerimi acıtıyor hala ) Sana yazdığım anlamlı anlamsız şiirlerim sana veremeden bana kaldı, Durmadan seni yazan tükenmez kalemim, tükenip bana kaldı… … Okumaya devam et →

Seviyorum Yine geldi, yine burnumda tüttün ve yine efkar. Ama eskisi gibi değil, damar sarkılar yok artık.Sadece bir kağıt ve bir kalem ve az da silgi.Sana olan sevgim öyle derin ki dilime gelmıyor söyleyemıyorum.Aklima geldiğinde ise elimle güç bela yazıyorum … Okumaya devam et →

Ne kadar oldu bir duvara kilitlenip kalmayalı ? aynı çatlakları tekrar tekrar inceleyip, saymayalı? kendimi bulurdum her seferinde o çatlakların en kopuk en düzensiz şekillerde birbirinden ayrılışlarında… En sığ yere gelene kadar izlerdim, elbet bir yerde biterdi ama baştan başlar … Okumaya devam et →