Deniz Aynı Deniz

 

 

  ‘Gelmiyorsa gelmiyordur, vardır bir bildiği’ dedi.  O tespitin dibine vururken neymiş şu bildiği diye düşünüyordum. Sen inanıyorsun diye gerçek oluyor mu sanki hayallerin? 

 Bir yazıya başlamak zahmetli iş. Zaten en zoru başlamak. Kalemi eline aldığın zaman bir cümle yazamadıysan bir halt olmaz o yazıdan. Olmadığını anladığında vazgeçmeyi, biraz da yazar olurken öğreniyorsun.  ‘Senin üzerine kimseyi öğrenemedim. Sence bir gerizekalı mıyım yoksa saçma sapan bir aşık mı?’ 

 ‘Sen konuşunca herkes susuyor yahu, bu nasıl şey?’ dedim. Böyle konuları herkes sevmezdi, böyle yazıları da herkes sevmez.  Kafiyeyi bir güzellik, kullananı yetenek olarak görürler.  Ben sonların birbirine benzemesinden nefret ederim. Bu yüzden hem kafiyesiz; hem yeteneksizim.

 Dolmuşta giderken ‘beni hayat sarsmadı bu kadar’ dedi, gülüştük. Sevmezdim sarsılmayı, ve tabii dolmuşları da. Sıkıntısıydı, heyecanıydı, kendini berbat derecede yalnız hissetmesiydi derken pek çok lahzaya şahitlik ederdi.  ‘Bizim bayram çikolataları hala bitmedi’ dedi. Ne desem bilemedim; ‘Neden bu kadar dikkat ediyorsun böyle ayrıntılara, bitmediyse ye’ dedim. ‘Tadı kötü’ dedi. ‘Yoksa biterdi, güzel olan her şey bitiyor unuttun mu?’ dedi. Yo unutmadım. Görmezden geliyorum. Nerede bir bitme, nerede bir gitme, yolumu değiştiriyorum. 

 ‘Balık olalı bir oltaya takıldın’ dedi. ‘Ha yani bunca zahmet basit  bir olta içindi?’ dedim.   Olsun, hala aynı denizdeyiz.

“Deniz Aynı Deniz” üzerine 3 yorum

  1. Kafiyeyi sevmeyişini nerelere bağlamışsın. Muzipçe yaklaşarak üzerilerini örtemezsin.. Ritm hayatın bi parçası.. Her ne kadar bazılarımız ritmden uzak olduğunuu iddia etsede aldıkları her nefes sözlerini inkar eder. Şunu da söylemeden edemeyeceğim, kafiye için aynı sona gerek yok; işin en güzel kısmı da bu olsa gerek..

    Yazı bütün olarak teknik beceriyi yansıtsa da her zamankinden daha keskin hatlarla hikayeye bağlı kalmış.. Bu yönü beni etkiledi..

    Son bi şey daha… Yazmakta zorlandığın anları anlatarak başladığın yazıları, sonuna kadar sürdürdükten sonra o anlatmaktan yakındığın kısmları silmen kendini tekrarlamaman adına iyi bir önlem olacaktır..

  2. Kafiyeyi nerelere bağladımsa bağladım, fikir aynı fikir (: Sonlar aynı bitmezse ne bileceğiz bitirdiğimizi?

  3. bir sigara çıkarttım paketten, dudağımın kenarında yanıyor şu an. oda manyak karanlık. bi’insan bu kadar mutlu olur mu a…!

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir