Düş

 

Doktor iptal et düşlerimi

Kapat beni eksik zamanın yarım hanesine

Kayıp bir uçurtmayım

Dört duvar arasında

İçeriye alışık bedenim ağır

 

Belki mahpusluk biter, her şey uyanma zamanında kalır

Belki gitmek özgürlüğümdür ya da özgürlük kuşlarındır…

Gökyüzü kime sınırsız olanak tanır?

 

Düş kısaldığında ‘gitme zamanın geldi’ diye bağırdı gardiyan

Gitme zamanın geldi…

“Gitme” dercesine…

 

İpimi çekmek için uğraştı, annem, babam, akrabam, sevdiğim

Bir yere ait olduğumda mutlu olacaklardı

Uçurtmanın gökyüzüne ait olduğunu bilemediler

 

Bağımı kestiler sonunda, dışarıda yeni bir dengeydim artık

Gökyüzüne yeni bir ışık olmak varken düşümde

Düş dedi gardiyan, git demedi, şöyle bir salındım boşlukta

O, düşmem için bekledi

Uzaktan da olsa baktı, onun görevi beni kucaklamaktı

Yatıştırmak, sahiplenmek istedi herkes gibi

Bekledim, vazgeçmedi

Hadi artık düş diyordu bana

İşte ben de o düşü kurmakla yetindim

Şimdi göklerdeyim

 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir