Feride / Yılmaz Odabaşı

Topla denklerini ürkmeden .
Külü dök , ateşi yüklen .
Kentlerde yazıları silik duvarlarsa geçilen ,
sen , sen ol apansız gelen / gece bitmeden .
Gelmesen söz kirlenir . . .

Kime aitse kucağın ,
açık tut
ve diri .
Tutmasan insanlığın kirlenir . . .

Bak , sevda bu ,  tut sözlerimi !!
Hem kim var ki böyle sevecek seni ? ?

Öpmesem dudakların ,
yazmasam şiir ,
sevişmesem kadınlığın kirlenir . . .

Bir gün değil , her gün her şey kirlenir .
Çalarak bir şeyleri hayattan ve insandan ; yenibaştan ,
yenibaştan . . .

Kirlenmeyen tek şey ise ,
kirdir . . .

. . . . . . . . . . . . . . . . .

Paramparça kıldım şiirimi .
Bu kadar b ( ölüm ) yeter mi ? ?

S
o
n
r
a

a
ş
k  :  Sonra !!

/ Ve gittim yüreğimde kan gülleri .
Siz  de o aşkın teninde dinamit sayın beni !! /

 

Katre-i Söz

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir