Gitme -2-

Bu gün yazmalıyım diye düşündüm kendi açımdan. Çünkü içimde  her zamankinden daha fazla bir sıkıntı var. Çünkü her sabah seni kaybetmek korkusuyla uyanmak günden güne öldürüyor beni. Çünkü bu korku, bu kış gününde alevler içinde cayır cayır yanmak gibi birşey. Her gün daha fazla yanıyorum bu alevlerin içinde.

Bu aşk oyunundaki ayrılığın kaçınılmaz bir son olduğu aklıma geldikçe tükeniyorum, eriyorum günden güne. Her gülüşümde saklı bu acı. Zaten ne zaman gülsem anında bir sancı. Ne zaman gülsem gelir aklıma hemen bu acı, ve anında bir hüzün başlar. Bu yaz günüm hazana döner. Ve yine aynı sıkıntı ve yine aynı acı.

Dökemezsin kimseye içini. Kimse inanmaz çünkü sana, bu kadar sevdiğine ve bu kadar sevebileceğine. Deli derler sana, hakaret ederler, kimse dinlemez seni. Açılamazsın, kimseye dökemezsin içini, çünkü yine aynı korkular. Seni birtek,bir kalem ve bir kağıt anlar. Çünkü bir tek onalara güvenirsin. Çünkü beyaz ve temizdir. Kalemin ne  kadar kirletsede bu beyaz kağıdı, sesini çıkaramazsın. Çünkü kalemin dilin olmuştur. Kağıdınsa tek yoldaşın. Çünkü bir tek onlar yardım eder sana. En çok onlara güveniyorsun. İnan Sevgili sana diyemediklerimi de bazen onlara diyorum. Kim bilir belki cesaretim yoktur söylemeye…

Korkuyorum işte bu acılardan anla beni lütfen.. Sana git diyemem demem zatan ama artık acı çektirme bana. Gitme.. Savaşalım herşeye rağmen. Son bir damla kanımız kalıncaya kadar savaşalım bu lanet dünya ile.. Gitme.. Pes etmee…

“HeadBanger”

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir