Güz Hüzünlemesi

Hangi mevsim anlatır yok oluşlarımı.. Bir olup bir olamayışlarımı..

Mevsim güz..

Kasımda aşk başka ..

Ayrılık, her mevsimde ayrılık..

Bir gidemedim denizlere..  Denizlere bile gidemeyecek kadar yorgun isteklerim..

Kaç zaman geçti ana rahminden başımı alıp gideli..

Zaman hangi yerde anlamlıydı ki.. Zamanın anlamı var mıydı ?

Mevsim güz..

Dalgalar sonbaharda da vurur sahile..

Yalnızlık, her mevsimde yalnızlık..

Bir göbek bağım vardı beni bağlayan hayata..

Hayata doğarken kestiler bağlarımı hayatla..

Anne beni doğursana tekrar..

9 aydan fazla da kalabilirim söz veriyorum derinin altında..

Bu sefer karanlık olmasın ama..

Mevsim güz..

Kasımda açar kasımpatılar ve yakışır en çirkin sevgilinin avuçlarına..

Aşk başkadır ama yalnızlık her dilde aynı anlamı yaşatır..

Acı kokan her ayrılık, kasımda bile anlamlanır..

Ayrılık.. Anlamlıdır..

İçimde anlatılmaz bir “gitme “ istedi..

Denizlerden bir mavi avuçlarımda..

Acı kokan kasımpatılar..

Yüreğimde başkalaşan aşklar..

Kalmayı öğrettiler bana gitmek nasıldır ki..

Nasıldır kasımda başkayken ayrılığa mahkum olan aşklar..

Mevsim güz..

Gidemediğim uzaklara özlemle bakıyorum..

Ayrılık diyorum..

Anlamlanıyor..

Anlıyorum..

“Güz Hüzünlemesi” için 2 yorum

  1. ayrılığa mahkum vereceksek eğer, bu giden ve kalan olmalı. aşk değil. (:

    ha sen anladın mı diye sorarsan
    ben hala anlamadım. anlayamadım.
    yüreğine sağlık.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir