Hikayeler Ve İnsanlar

Kaybolmak

Kayboldum dedi. Hayat benle değil. Zaman zaman senin için dönmeye başlar dünya. Şuan benle değil. Tekrar benle olmasını bekliyorum. Bu bir akış, bir döngü. İnsanın elinde olan bir şey değil. Bir sabah kalkarsın değişmiş olur her şey.

Sahte Mutluluklar

Sahte mutluluk duygularını sevmem. Boşa geçen, mutsuz geçen, anlamsız geçen günler birbirini izlemeye başladığında bir sabah mutlu uyanırsın. Bir şey değişmemiştir ama eski ruh halin kalkar üzerinden. Bilinç kendini korumaya alır. Ben seni unutmazdım ama insan olmanın engeline takıldım. Zaten insan da unutan demekmiş, sen unutma. Sahte mutluluklar dile bana. Çok şey unuttuk.

Hikayeler ve İnsanlar

Aslında kimsenin anlatacak bir şeyi yok. Bu yüzden hikayeler anlatıyorlar, konumuzla ilgisi yok. Bana öyle bir şey söyle ki bir şeyler değişsin. Öyle bir şey yok. Veya henüz ben bulamamış olabilirim. İnsanları dinlerken fark ettim ki hikayelerini beğendiklerimi seviyor, hikayelerini beğenmediklerimi sevmiyorum. Bana dinlemeye değer bir şey söyle.

Mevsimler

En güzel mevsim sonbahar
Ne yazın yüzeyselliği var ne ilkbaharın geçici, güvenilmez duyguları
Ağır mevsim sonbahar. İnsana en yakın mevsim
İnsanın özü hüzün.
Bir gün yağmur yağıyor, diğer gün güneşli
Bir şeylerin değişebileceği ihtimali var sonbaharda.
Kış, çağrılmadığı halde “Ben de geleyim mi?” diyen adam gibi.
Yine de güzel yaz yağmuru.
Kışın sobalı evde büyümek güzel.

Fark

Kötü çocuklar birbirlerini korumalıdır. Yanlışların bir önemi yok. Hataların bir önemi yok. Birine sahip çıkmak için aynı yaşantılardan geçmiş olmak yeterlidir belki. Ceza evleri fakirlerle doludur. Sen güçlüsün, ben de kolay öğrenirim.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir