KARMAŞA

İrrasyonel sevişlerimde yapmış olduğum karavana atışlarımda belirdin sen…
Yaşanan her an’ın bir bedeli olduğu gibi seni kaybedişlerimin bedelini faturalara yansıyan yüksek meblağlı ödentilerde boğularak ödedim ben…

Aklımın tembelliği düşüncelerin kafamdan uzaklaşmasına neden olurken “düşünmek olgusu” farklı bir boyut kazanıp “düşünmemek olgusu”nun ağırlığı çöküveriyordu üzerime. Bir kovalamaca başlıyordu kelimelerle aramda, ben kaçtıkça onlar kovalayıp duruyordu. Kelimelerle aramdaki mesafeyi açmak için hızımı artırıyordum her defasında ve alabildiğince uzaklara doğru yol alıyordum. Ardıma her bakışımda düşüncelerimde yaşattığım seni an be an kaybettiğimi görüyordum ve kafamda bitirmiş olduğum düşüncelerimle beraber seni de yüreğimde bitirmiş oluyordum.

Abes düşünceler tüm çıplaklığıyla sarmalıyordu etrafımı ve metanet uzaklaşıp duruyordu benden. Üzerimde bir kırgınlık, vücudumun her bölgesinde tarifsiz bir acı ve içimde tanımlayamadığım bir isteksizlik oluşuveriyordu. Aşkın, artan oranda azalan bir seviyede gerilemeye devam edip minimum düzeye iniyordu. Ve bendeki miadı dolan aşk bir kuş misali başka gönüllere göç ediyordu.

* * *

Rasyonel sevişlerimde yapmış olduğum tam hedef atışlarımda belirdin sen…
Yaşanan her güzel an’ın bir ödülü olduğu gibi seni elde edişlerimin ödülünü sevgine sarılarak kötülüklerden arıtılmış ruhumun özgürlüğü ile elde ettim ben…

Gözlerimin önünde harfler uçuşuyordu ve bütünlüğü bozulan kelimeler tek tek bir araya geliyordu yeniden. Yeni bir düzen oluşturuluyordu adeta ve geçmişin üzerine bir çizik atılıp gelecek sağlam temeller üzerine inşa ediliyordu. Avare geçen geceler burada son buluyordu ve tembellik aklımı bir daha dönmemek üzere terk ediyordu. Düşünceler sarmalıyordu etrafımı ve düşünmek eylemi kaybetmiş olduğu anlamı yeniden kazanıyordu.

Sana dair beklentilerim her an artan oranda artan bir seviyede ilerlemeye devam edip sana karşı içimde beslemiş olduğum aşk maksimum düzeye çıkıyordu. Sensizlik, geleceğe dair hissetmiş olduğum en büyük korkular arasında yerini alıp beni içinden çıkılmayacak bir bataklığın içine doğru sürüklüyordu. Umut ise en zor anlarımda ellerimden tutup bu bataklığın içinden çıkmamı daha kolay bir hale getiriyordu.

Rasyonel sevişlerimde yapmış olduğum tam hedef atışlarımda belirdin sen…
Yaşanan her güzel an’ın bir ödülü olduğu gibi seni kalbime hapsedişimin ödülünü yüzüme yansıyan tebessümlerde saklı mutluluklarda kaybolarak elde ettim ben…

moerath thas

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir