Kayıp Bir Gezginin Karalamaları

nereye gittiğini bilmemek kaybolmak değildir,
tek başına dolaşmak da yalnız olmak,

yola çıkmak demek, yolun bir sonu olmasını gerektirmez her zaman
ve bir manzarayı saatlerce izlemek; zaman geçirmek değil, zamana hükmetmektir,

bir manzaraya aşık olmak, bir sonraki manzaraya merak uyandırmıyorsa bu gerçek bir sevgi değildir,
ve hatırlamak aslında o kadar da güzel bir şey değildir, yeteri kadar güzel anın olmamış demektir,

eski dostlara sahip olmak güzeldir, ama hiç tanımadığın birine çok fazla şey anlatmaya ihtiyacın olur bazen
çok şeye sahip olmak da güzeldir, ama asıl güzel olan az şeye ihtiyaç duymaktır,

dışarısının ne kadar sessiz olduğu, saatin ne kadar geç olduğu; hiçbir şeyin sona erdiği anlamına gelmez,
çünkü ölümün sessizliği bile yolun sonu değildir, hayat da, ölüm de her insanın geçmek zorunda olduğu bir yoldur sadece,

her zaman gidilecek bir yol, yaşanacak anlar ve unutulmaya mahkum olacak anılar vardır,

nereye gittiğini bilmedğin zaman kaybolmazsın,
bir sonraki adımı atmaya cesaretin olmadığında kaybolmuşsundur,

tek başına dolaştığın zamanlar yalnız olmazsın, gökyüzü, bulutlar ve yıldızlar hep senin yanındadır çünkü,
yalnız olduğun an; dört duvar arasında başını önüne eğdiğin andır.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir