Mola


Yazboz tahtasına dönüyor hayat

Bütün varoluşsal işlemleri yapıp

Yine de sağlanamayabiliyorsun.

Ortada kalmış gibi hissettiğin oluyor

Usanmadan yürüdüğün yollar da

Uzuyor kısalıyor bölünüyor

Yüzüne hüzün karışıyor

Ruhun eğilmiyor ama kamburu çıkıyor

Yalnızlığına emanetken eksiler

Yaza da kışa da bahane aradıkça

Umutların artı olarak yanına mı kalıyor?

Sadece emin oldukların için göğüs gerdiğin onca ana dalmış

Öylece anıyorken eskiyi

Yitirdiğin canları artık taşıyamıyorken sırtında

Sadece bir reklam molası istiyorsun

Başkaları da kazansın diye

Ama bu kez senin hayatından harcamadan

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir