Nice Yıllara

“”Üşüyor saçlar biliyorum; dargın mısın? Bu baharda mayısta bıraktığım gibi misin hala? Vurulmuş çocuk gibi büyümemiş yüreğinde hüzün. Hala kaçıyor musun zamansız, gözlerini bırakarak birilerinde? Hala ellerinden tutup sevgileri; dipsiz kuyuya salıyor musun ağlayarak? Küçücük bir dokunuşla son sevilen olabiliyor musun?

Kendin kadar aklımdasın… Hala öyle savruk bir gök, hala öyle yerini yurdunu bulamamış bir mavi
Ve aşkını şaşırmış bir tanrı… Çoğalan sızısıyla mutlu bir yara.””

Ne zaman son cümleyi yazmaya kalksam, adının ilk ve son hecesinde hapsolmuş buluyorum kendimi. İşte o zaman anlamsızlaşıyor bütün kelimeler. İşte o an; sanki bütün kutsal kitaplar bile yalan söylüyor…

Ben, çok şey biriktirdim sana dair. Ama hangi dilde anlatırım seni üzmeden, onu bilemiyorum işte. Ben de gökyüzüne anlattım, yağmurlara anlattım, Kıyıya vuran denizyıldızlarına, ama en çok da ay ışığına… Bu yüzden bu gece gökyüzüne bak. Ay ışığının sana söyleyeceği çok şey var… Duyuyor musun?

Ben böyle acıdan kıvranırken, sana en içtenliğimle iyi dileklerde bulunmama ne kadar inanırsın bilmiyorum ama iyi ki doğdun… Her şeye, her hayal kırıklığına rağmen iyi ki varsın. İyi ki hala dünyanın bir yerinde nefes alıp veriyorsun ve ben iyi ki tanımışım seni… Her şeye rağmen.

“Nice Yıllara” üzerine 2 yorum

  1. “Herşeye rağman” diyebilmek ne kadar da yüceltici.. Onca şeye rağmen hala içinde güzellik barındırmak ve ” Herşeye rağmen” diyebilmek..

  2. Yarım kalmışlığımın karşılığı… Herşeye rağmen iyi varsın diyebildiğim diğer yarııım… İyiki varsın iyiki tanımışım seniiii demeyen kaç kişi vardır kim bilebilir?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir