Pusula ?

Tanrım bu boşluklar dolacak gibi değil, hocalarla konuşsan da boşluk doldurmadan sormasalar, olmaz mı? Ya da sormasalar ?

Bana davrandığı gibi başkalarına davrandığını düşündükçe yalnız hissettiren insanlar var, biliyorum herkese aynı davranıyorlar.          Biliyorum yalnızım.   Düşünmeye vaktim kalmasın istiyorum. İşin içinden çıkamıyorum, ‘ne yapmışım!’ dedirtiyor bazı anımsamalar.

Bu kış erken geldi, her sabah bir odun parçasını geyiğe benzetiyorum.   O limana dönerkenki pis kokuyu bile, ben bile özlüyorum, sahile çıkmıyorum ama.  Kavuşmak o kadar önemli değil.

Herkese karşı mahcubum. O kadar ki, herhangi bir şey hatırlatırlar diye kimseyle konuşmuyorum. Yakınımdakiyle çok şey paylaşamıyorum. Tam anlatacakken ona ne ki deyip geçiştiriyorum.  Hem, kime ne ki.

Tanıdık görünce yaşam değiştirmek istediğim zamanlardayım.

 

Pusulayı sevmediğimi fark ettim, kimse  yönünü avucuna sığan bir şeyle bulmamalı.

Sen de bulma, ancak öyle karşılaşabiliriz.

“Pusula ?” için bir yorum

  1. Çok net bir deneme.. Teknik anlamda konuşmak ahmaklık olur.. Kalbimde hissettim hissettiklerini.. Çünkü bu tip derin boşluklarda gezmeye bayılıyorum.. Benim seçimim olduğuna inandırıyorum; bile bile kandırıyorum kendimi.. Nezaket ile nezaketsizlik arası bir dengede tutmak gerekir ya hayatı, işte terazimin sapıttığı andır bu bahsettiğim..Üzülme derler hani ” Her şey biz insanlar için..” Sahiplenmede ki kibre bak hele.. 😀

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir