Ya yoksa atan bir yürek..Titreyen eller ya da hecesinden sapan kelimeler..

Ya kaybolmuşsa o büyü hissedilmiyorsa miğde krampları..

Ya o zaman..

Korkuyorum anne !..

Şefkat ver bana .. Saçlarımın okşanmaya ihtiyacı var !

Ya kaybettiysem var olduğunu  bildiğim o duyguyu.. Bulamazsam ya bir daha..

Bir eli tutmanın bahtiyarlığı yok artık insanlarda..

Güzel bir iki söz yitirmiş aylık ömrünü.. “Özledim! ” kelimesi uçup gidiyor bi kaç saniye sonra..

Korkuyorum baba ..

Ya sana aşık olduğum gibi olamazsam bi başkasına..

Ya kaybedersem seni kaybettiğim gibi aşkı da..

Baba !..

Bakmıyorlarlar gözlerime usulca.. Yazılmıyor boş kağıtlara ismim.. Tekrar edilmiyor sevgi sözcükleri..

Tenha sokaklar öpüşmek için uygun değil artık..  Ya da el ele tutuşmak için gerek yok mahalleden uzaklaşmaya.. 

Umumi hayatlar yaşıyoruz.. Üstelik ücretsiz..

Kanıyorum Baba !..

Kanıyorum dedikçe daha da derinleşiyor yara.. 

Yara bantları çare değil açılan yaralara..

Tanrım beni kutsa !..