Posts Tagged "Düşmek"

Asimetrik Hesaplar

Asimetrik hesaplardan çıkıp simetriliği yakalayabilsem…
Dengime uygun denklemler kurabilsem, şaşmasam yolumda bir doğru üstünde gidebilsem, yada böle bilsem hayatı  acısı ve tatlısı bir yana, bütün olasılıklarımı gözden geçirip tekrar, tekrar yaşayabilsem bütün tarihsel hatalarımı.

Düzeltebilsem keşke, keşkelerimle avunduklarımı yada avutulduklarımı. Kalbimin ritim terazisinin ayarı ile oynasam kah hızlandırıp kah yavaşlatsam, yaşantımın hızını buna göre değerlendirebilsem ve kimseyi sevmesem kimsede beni sevmese acaba ozaman acı çeker yada çektirirmiyim?

Yada sussam derin okyanuslar içinde ölür gibi kendi içimde boğulurmuyum ?

Read More

Düş’ün(me)ce…

Düş bir düş’e..

Düşe kalka düşün düş’ü..

Düş bir düşüşte.. Düş’ün olsun düştüğün düş’ün..

Düşün bir düş’ü.. Düşerken düş görüşünü..

Düşünmeden düşme düş’e.. Düşersin düşünerek düş’ünün içine…

                                                                                                  

                                                                                                             

Düş’ün(me)cem-de  bir    d

                                               ü

                                                        ş 

                                                                  var..

Korkuyorum düş’ünmeye..

Read More

Yaralar Kanar Düşerken Hayat

Hayata takıldı ayağım..

sendeledim önce..

düştüm ve  küfrettim ana avrat yaşım kadar ve bir o kadar ağladım utanmadan..  

dizimde açılan yara çocukluktan armağan..

kimse dokunmasın istedim..

yaralarım masumdur, masum değilken ben hayatta..

yaralar.. yaralar insanı en çocuk yaşta.. sızlatır içini..

yaralar..yorar insanı en olgun yaşta.. göz yaşını akıtır içine..

takıldım hayata..

sendeledikten sonra düşülebiliyormuş, kanayınca anladım çocuk yaşımın yaraları..

ve küfretmek sarmıyormuş yaraları, dilinde ayıp kalıyormuş insanın..

ana avrada boşuna kötü söz sürülüyormuş..

onlar bile masummuş yaralar kadar ve yaralanırmış her kötü sözün ardından..  

hayata takılıyor ayağım her yaşımda..

her yaşımda biraz daha açılıyor yaralarım..

iyileşmesine izin vermeden kanattığımdan bağlayan kabukları, yaralarım hayatta direnemiyor..

kanamak için bahane arıyor..

sendeleyip düşmeye zaman yok..

kabuk bağlayan yaraları tırnaklarken.. yaralarım  kanıyor..

hayat oluyorum kanatıyorum yaramı..

kendime takılıyorum..

düşürüyorum kendimi.. yaşım kadar ağlıyorum görmesin kimse..

kimsenin anasına dil uzatmadım dilimdeki küfür kendime..

yaralarım kanıyor..

hayata takıldım sandım hayatken kendim.. avuçlarım kanarken anladım akan kan değil hayatın ta kendisi..

Read More

Kategoriler

Son Yorumlar

Arşivler