Susmalar Konuşur Giderken..

Adamın gözü yoldadır.. kadın kapının eşiğinde..

“Gitmese” der kadın içinden..

Adam  sözleri toparlamaya çalışır  beyninde..

“Ağlayacaktır ama ben  soğuk kanlı olmalıyım.. Hem ilk ayrılan biz değiliz ki” .. diye geçirir adam içinden..Okşayarak vicdanını..

Kadın ağlar..

Adam afallar..

Bildiği bir an yüreğini acıtır.. Dayanamaz.. Ama elini uzatıp silemez de damlaları..

Kadın “gitme” der gibi bakar..

Adam zorunlu gerçekleriyle pençeleşirken “şimdi olmazsa bir daha hiç olmaz” der içinden..

Kadının elini tutar.. “iyi olacaksın” der..

Kadın “saçmalama” der gibi gülümser ağlıyorken..

Adam yolu alır karşısına.. Adımlar birer ikişer..

Arkasındaki tabloyu biliyordur.. Kapının eşiğinde kadın bir umut belki geri döner diye bekliyordur..

“Geri dönmeyeceğim” diye geçirir adam içinden…

Adam dönmez..

Kadın ağlar.. Yüreği sancır..

Düşünceler biraradayken, bedenler uzaklaşır birbirinden..

An’lara anlam yükleyen insandır..

Bilindik bi tabloda yaşanır her ayrılık.. Ve her ayrılık gözyaşlarıyla imzalanır..

Gidenler bilirler aslında geri de kalanın acısını..

Giden oldukları için saramazlar acıttıkları yarayı..

( Sevgili Okay Özdağ’ ın  “Susmak”  adlı gitar çalışmasından esinlenilerek yazılmıştır.. )

Okay Özdağ – Susmak