Unut !

Beyin damarlarıma aksetmiş intiharın en yüzsüz sureti, köprü üstünde gaza getirircesine sesleniyor sessiz naraları ile. Kansızlaşmış bedenimi kas kırıntıları ile sürklerken ölüme bu şehir, arkama bakamaz iken son bir kez daha, bir yudum daha içemezken seni bu şehirin gölgesi altında hani o eski köprünün altında.
Aldırışsız tebessümüm ile hatırla beni duvardaki devrim yazısına bakınca, soğuk suretimi alsın yerini geleceğe vaad eden, yaşama dair gülüceklerle dolu başka adamlar. Kirli ayak izleri ile bulanmış kalp odalarımı en sert alkol ile temizledim. Sıyırıp attım beynimin en hassas yerindeki anıları bir sadist neşter ile …

Unutmadan yazayım, köprü üstündeyim…

Aldırışsız tebesümüm ile hatırla beni duvardaki devrim yazısına bakınca … kısaca unut beni uğruna vurgunlar yediğim davamın aşk çiçeği…

karakutu