Tut Elimi

Sessiz çığlıklarımda, ağlayışlarımda ve yakarışlarımda rastladım sana. Gözyaşlarımda eşgalini belirleyemediğim kişi oldun. Beklediğim kişi, bana uzanacak yardım eli oldun. Son nefesimde rastladın bana.Yaşadıklarıma inat, yaşayacaklarımın olduğunu hatırlattın bana.
Kesmişken bu hayattan umudumu , arıyorken akan göz yaşlarımı silicek birini, tanrı adeta seni gönderdi bana. Akan gözyaşlarımı silmen için değil, yüreğimdeki bu büyük boşluğu doldurman içindi sanki.

Evet evet seçilmiştin sen,özeldin çünkü,zaten öyle olman lazımdı,neyse Sanki bir rüya gibiydi seninle geçen dakikalar saatler.Paha biçilemez o anlara.Çünkü kimse sevdiğinin al yanaklarında büyük bir mavilik gölge içinde kavrulup yanamazdı, alevler içinde. Ve şimdi bırakma ellerimi, dönmeyelim geri o karanlık hayata. Kaderime terketme beni. Gözerinin maviliğinde boğulana kadar kal yanımda. Al yanaklarının ateşinde kavrulana kadar bırakma ellerimi. Ayrılma yanımdan, terk etme beni. Karanlık odamda en dip köşede gözyaşlarımla boğma beni.Bırakma ellerimi,yanımda ol yeter ki.

Hadi bu sefer senin istediğin olsun.O resimde gördüğümüz evin balkonunda oturup güneşin doğuşunu izleyelim .Tek kişilik battaniyemizi ve kahvemizi alıp, bütün benliğimizle bir sabahı daha karşılayalım.Yeter ki bırakma ellerimi, geri dönmeyelim o hayata.
Hadi şimdi tutalım ellerimizi yeni gelen bu hayatı karşılayalım. Hadi tut ellerimi ,bırakma bir daha.

” By HeadBangeR”

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir