“Ve” Sen

Tek perdelik bir oyundu bu.Devamının özlemiyle
acıyorken neleri kaybettiğiminde farkında değilim şimdi.
Şair diyorya “biraz sonra,sonra olacak” ve oldu.
Yine en olmadık dilimindeyiz zamanın ve yine
sana attığım her adımda bin adım uzaklaşıyorum kendimden.
Ve bakmıyorum yüzüne belki göz göze geliriz diye.
Gitmem gerekiyor salt kendi suçum(!) olduğu için bu ayrılığın.
Teslim etmelimiyim senden kalan son birkaç anıyıda bilmiyorum.
ve gitikçe daha çok üşüyorum
Sahi sen  üzülmüyor musun benim üçte birim kadar?
Düşündürüyorken beni, cümlelerin içinde defalarca geçen
“ve”  bağlacları bile.Hiç bitmesin hep devam etsin istediğimdendir
belki de “ve”leri böyle çok kullanışım.
Oysa senin bana dair cümlelerin de hep “ama” lar olurdu.
Isınamadım  içinde “ama” geçen cümlelere sahi farkettin mi?
Ben hiç “ama” ları kullanmam.

Sen gidiyorsun ben tekbaşıma kalıyorum.
Bilir misinTekbaşınalığın da yan etkileri vardır.Mesela:
tek kişi oynar hep rus ruletini.
Farklı olarak emin değilsindir kursunun denk gelmesi
şans mıdır yoksa şanssızlık mı?
Sonra derin bir sessizlik olur içinde sağında ve solunda melekler olduğu gelir aklına.
Acaba sana baktıkca ne görüyorlar?
Tanrım izin verseydin iki kelime kosusacaklardı benimle eminim…
Artık halim de kalmadı sorgulamaya,sorgulanmaya

Tanrım bu kadar acıyacağını bilseydi gider miydi?
Bakma bu paragraflara seni üzmek istediğimden değil
İçime sığmayışımdandır bu uzun cümlelerim.
Oysa ne çok isterdim sadece iki kelimeyle buraya seni özledim yazmayı…

” h4cky0u “

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir