Yalnızlık

Yalnızlık,sadece bu sessiz çığlıklarımın ismi.Bir boşluğa haykırmatı
“neden” diye.Sadece bir karanlıkta,tek başınalık oyunuydu.Anonim
şarkılar ve şiirler yazmaktı.Bir adı bile olmayan, ufak ve tatli bir
çocuk gibiydi,sadece.
 

Ve  şimdi bu yalnızlık, cehennem gibi acı çektirir oldu.Sessiz çığlıklarımı ve haykırışlarımı duyacak kimse olmadığı için , sadece göz yaşlarım vardı.Ve şimdi öğrendim işte,hiç kimsenin asla yalnız olmadığını ve sonsuza dek yalnız kalamıyacağını.Ama aslında çok güzeldi kendini yalnız hissetmek, sadece kendin için ağlamak dertlenmek.

Ve şimdi, büyük bir kalabalık içinde koskoca bir yalnızlık yaşıyorum.Ee
o zaman kim yanlışta, yalnızlık diye birşey yoksa, nedir bu büyük bir
kalabalık içinde yaşadığım.Artık gözyaşlarımda yok.Ama yalnız
değilmişim,öyle diyorlar aslında.Peki bu yaşadığım ne ? Yoksa Böyle
birşey, ama içindeysem bu batağın nedir bu? Peki olmayan birşeymiş, ama
nasıl varolmuş? Neden bilmiyorum ama yalnız da kalamıyorum.Hiç
varolmayan birşey için neden çabalamışız ki peki?

Ve artık kurtulmak istiyorum bu boş çabalarımdan.Olmayan bir şey için
uğraşmaktan.Bir el bekliyorum, bana uzanacak bir el, tek başınalığın
göz yaşlarını silmemi sağlayacak bir mendil.Belki o zaman anlarım bu
yalnızlığı.Belki o zaman duyarlar çığlıklarımı ve belki o zaman
anlarlar anonim şarkıların bana ait olduğunu.

By HeadBangeR

“Yalnızlık” için bir yorum

  1. olum sen böle yazılar yazıon bizim haberimiz yok ama yine tebrikler kardeşim güzel olmuş 😉

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir