Yarın Ölebilirim

yarın çok geç olabilir sevgili
yarın ben ölebilirim!
yarın nefesi soluduğum yerde can verebilirim
heryer siyaha boyanmışken ben pespembe bir rüyaya dalabilirım
yarın ben ölebilirim sevgili
her ne bıraktıysam avuçlarına birbir geri alabilirim
ellerini son kez tutup gözlerine son kez bakabilirim
kefen beyazı elbisemi giyip kapıda azraili bekleyebilirim
zaman geçmesede dilimle şarkımızı söyleyebilirim
daha nokta koymamışken yaşama…
yarın birdaha hiç duyamayabilirsin tiz sesimi
koklayamayabilirsin saçımı ahengini göremeyebilirsin
sen bana hep hasret gidebilirsin
bir veda bile edemeyebilirim dudaklarım ellerinde
küs gidebiliriz ayrı ayrı sen hep yenik düşmüş olabilirsin
yarın hiç olmayabilir sevgili
telafisinin olacağını düşündüğün yarayı temizleyemiyebilirsin
beni bırabilirsin sevgili…
ellerin bağrında terk edebilirsin umarsızca
sen hep gülebilirsin ondan sonra
ama ben duyamayabilirim sevgili
özlediğim ayak seslerini tabanda hissedemeyebilirim birdaha
omzunda sabahlayamıcam gibi mesela
son satırlarımla sitem edemiyebilirim sana
kavga edip barışmaya fırsatımızda olmayabilir
beni birdaha göremeyebilirsin sevgili…
ellerimi başına alıp bir veda busesi konduramıyabilirsin
ben hep bekleyebilirim seni sonsuza
heryerde çan sesi duyulsada ezan sesiyle irkilirsin o anda
uyandığında heryer karanlıktır ve içinde bir sızı
hangi yöne dönsen gölgesi düşer omuzlarına yüzümün
sen beni hiç anlayamamış olabilirsin sevgili.
öylece bırakıp gitmiş olabilirim seni
bildiğini sandığın tüm gerçeklerden uzak saysanda kendini
en fazla sabah oluncaya kadar,
güneş ışığı pencerene vuruncaya kadar sürer merakın
kapıdan attığın her adım bir çığlık, çığlıkların uzun bir mısra olur
fark etmesende uğurlarsın sevgili beni uzaklara
bir soğukluk düşer sıcak vucuduna o an şimşek gibi çakar aklına
yokum sevgili bundan sonra….
birdaha hiç gülecek cümlem olmayabilir kurduğum tek bir hece dudaklarımda
seni seviyorum olmayabilir
ben hiç bunu gözlerine okuyamıyabilirim
sana son kez dokunamadan kalabilir ellerim havada
pınarlarımda yaşlarımı saklayıp öyle gidebilirim uzağına
ve sen hiçbirzaman anlayamayabilirsin neden sakladığımı orda
yarın çok geç olabilir ben ölebilirim sevgili
bunu duymak acı olsada ağlayabilirsin asırlarca
yokluğumu miras yeminleri ah edip bırakabilirim sana
arzularında mutlu bir gülücük
sıcak bir nefes kalan benden sana….

“kalpkazan”

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir