Hakkımızda

Oyunbozan..

Sancı.. Aklıma gelen ilk sözcük..

Yazarken kanadığını düşünüyorum ellerinin.. Senden akan kırmızıyla bir kadın çiziyorsun beyaza.. sonra aşık oluyorsun ona.. bekliyorsun gerçek olmasını … Olmuyor… Acıyorsun…

Bazen öyle ihtişamlı cümleler kuruyorsun ki.. Mümkün müdür diyorum kendime..  Mümkün der gibi okuyor yeniden gözlerim cümleleri.. Devleşiveriyorsun beynimde..

İçinde saklı bir kent var sanki.. O kentte bir ağacın altına oturmuş kendi dilinden olan sözcüklerle oynaşıyorsun sonra onları adam edip yazıyorsun .. Biranda kent sınırı çıkıyor karşına.. Başka şehirde bir başka sen oluyorsun.. Ne güzel ol’uyorsun.. Ol’abiliyorsun…

 

Denizin Delisi

———————————————————————————–

Denizin Delisi

Yüzünü hiç görmesem bile yüreğindeki yaralardan tanırım seni. Kabuk bağlamaya fırsat vermeden kanattığın yaralarından. Aynısını ben de yapıyorum çünkü, nasıl yapıldığını iyi biliyorum…

Ve birşeyi daha iyi biliyorum; çocukluk yaralarınla kalmak isterdin sen. Dizinden yukarıya geçmeyen ve üç beş güne iyileşen yaralar…

Artık sıradan şeylere ağlamak isterdin sen, çocukluk ağlayışların gibi sıradan.. en sevdiğin kalemin kaybolduğunda, mahalledeki çocuk saçını çekip kaçtığında, annen kızdığında.. uyuyup  uyandığında unuttukların gibi işte.

Ama biliyorum, yüreğinde biryerlerde o çocuk. Bazen şımarıyor, bazen bağırıyor; ben buradayım beni hatırla ve unutma diye…

 

Oyunbozan

 

————————————————————————————

 

Karafaki 

Anlam fırtınasına açık kelimeleri.. Hiç beklenmedik anda sandıktan çıkan naftalin kokulu sözcükleriyle  geçmişi şimdiyle yaşayan ve bundan da anlatılmaz haz duyansın.. Parmakların sihirli senin.. Kafiyeyi de melodiyi de yaratacak kadar hemde.. Gidip görmediğim, fotoğraflarla bildiğim İstanbul sokakları gibisin.. Sürekli yokuş yukarı çıkmak kadar zor ama yokuş aşağı bırakıp kendini manzarayı seyredecek kadar yaşam dolusun.. Hüzün yakışıyor sana fakat fazlasını kaldıramıyorsun.. “Herşeyi karınca kararınca yaşamak” diyorsun ama en yapamayanlardan olduğunu bilmiyorsun..  Bilmemeyi bile kendince yaşıyor onu bile güzelleştiriyorsun..

Yok olmamalı parmak ucundaki sihir.. Dokunduğun yer güzelleşmeli..Güzelleştirmelisin..

 

Denizin Delisi

 

————————————————————————————

 

Şiirperest

 

İki uçurumun arasında oluşan koylar vardır.. Dalgalar o uçurum kayalıklarına çarpar,köpürür ama o koyda dinginleşir,uysallaşırlar ya..  Sen hem o sarp kayalıklarsın.. Hem o koyun ta kendisi..

Dinginliğin insana huzur verir.. Öfken önce kendine zarar verir sonra gerekirse acıtır yürekleri  ki rastlamadım bugüne kadar o sert dalgalara.. Bilmem rastlamam gerekiyor mu..

Kalemindeki gücün farkına varamayan nadir insanlardansın.. Bunun için oturup saatlerce düşünmene bile gerek yok üstelik.. Bazen öyle cümleler kuruyorsun ki acaba hangi şairden yada yazardan aldı bunu diyorum..  Sen olduğunu öğrenince sahibi daha bir güzel oluyor cümle fırtınalarımız..

Aynalara bakmalısın çokca.. İçindeki cevheri görmelisin yüzünden önce.. Biraz yazayim sonra susarımdan ziyade susarkende yazarım demelisin.. Susmalı ama devam etmelisin..

 

Denizin Delisi

3 Comments

  1. Sayın yönetici; sitenizdeki hesabımın kapatılmasını ve mail adresime herhangi bir bilgi vs… Mesajlarının gönderilmemesini arz ederim… Gereğinin yapılacağını düşündüğümden şimdiden teşekkür ederim…

  2. Sevgili kullanıcı isteğiniz “red” edildi.

  3. Yorum

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Kategoriler

Son Yorumlar

Arşivler