Yokluğun..

Baba..

Söylemek bile çok garip alışmamış dudak hareketlerim bu kelimenin telaffuz özelliklerine..  söylerken kendi sesimi yadırgıyorum..  en son kaç yaşındaydım ki söylediğimde…!

duygusalım bu aralar biraz evet.. melankolik hallerin enlerini yaşıyorum.. Özlemiş olabilirim mesela seni..

yıllar oldu sen gideli..ve yıllar oldu rüyama bile gelmeyeli..  Varlığın nasıl bir şeydi..  sesin nasıldı..nasıldı annemin gözlerine bakışın..  burnumda kaybolmaya yüz tutan bir tek kokun kaldı.. tütün ve tenin kokardı siyah kasketinin içi.. kahverengi bi atkın vardı.. kapı eşiğinde dolar boynuna,çıkardın kapıdan..

Ne acı seni hatırlayamamak.. bir elin parmaklarını geçmeyecek kadar az hatıraya sahip olmak..

Baba..

Kaç gündür toparlayamıyorum kendimi.. nasıl bir şeydi diye tekrarlıyorum “Baba” kelimesini.. öyle eğreti duruyorki dilimde..  sanki yeni bir kelime öğreniyorum.. sanki farklı bir dilde sesleniyorum sana..

Şehre sığamıyorum.. sen aklıma geldikçe yollar takılıyor gözüme..gitmek istiyorum.. bir şehir otobüsle kaç saatte gezilir bilmezdim.. şimdi biliyorum.. Şehrim 5 saatte önüne gelen bütün otobüslere binerek bitiyor Baba.. ama gelemiyorum bir türlü yanına.. çocukken söyledikleri “yatacağız,kalkacağız,yatacağız,kalkacağız baban gelecek”  yalanıda tutmuyor..  ben o kadar çok yatıp kalktım ki.. büyükler yalan söylemeyi çok seviyor..Yalan sözlerle dindirdiler yüreğimdeki özlemini.. sonra aklım erdiğinde Ölüm gerçeğine,üzerini kapattılar,soru sordurmadılar..

Saçmalıyorm biliyorum.. ama diyorum sana toparlayamıyorum kendimi..

hayatı yarım yaşamak ne demek anlıyorum şimdi.. sol kolum yok gibi.. sol gözüm görmüyor.. yürüyemiyorum sanki sol bacağım olmadan.. duymak zor hayatın fısıldadıklarını olmayınca sol kulağım..

………………………………………………………………………………………

…………………………………………………..                         ………………………………………………………………………………………….       ………………………. tıkanıyorum..  içimdeki özlemi dile getirecek cümlelerin hepsini tükettim sanki.. yada hiç öğrenmedim o cümlelerin nasıl kurulduğunu..

Seni özledim demek yetmiyor..  dizine yattığımda saçlarımı okşayışını hissedemiyorum.. kırmızı botlarımı almaya giderken elimi sıkıca tutuşunu.. işten geldiğinde beni kucağına alıp öpüşünü..

Ellerin nasıldı Baba.. Ellerini unuttum..

Sen gitmeden önceki akşam nasıldı.. ne yemiştik mesela akşam yemeğinde.. bana söylediğin en son söz neydi mesela..  sofrada yanında mı oturmuştum yine.. uyumadan önce televizyon izlemiş miydik..

anlatılmaz bir öfke var içimde.. Büyüdükçe ben, benimle büyüyor o da.. seni hatırlayamadıkça tanrıyla aram daha da çok açılıyor..  Tanrı bile düşünüyor “doğru muydu bu yaptığım” diye..

Baba..

içimdeki bu acıyı neden şimdi hissediyorum bilmiyorum.. neden şimdi seni daha çok arıyorum.. üzerini öyle bir kapatmıştım ki bu gidişin, bi gidiş bile yoktu düşüncelerimde..Ta ki duyana kadar annemin sözlerinde yaşamaya çalıştığın son dakikaları.. artık yaşamadığın an hayattan yığılışını..  kulağımda çığlıklar.. o hala nefret ettiğim ölüm kokusu..

14 yıl 10 ay  9  gün oldu..

yazarken nasılda basit geliyor..

Demem o ki Baba..  özlemden fena bu hissettiğim şey her ne ise.. Anneme en son  söylediğin

“çocuklar sana emanet.. ! ”  lafı kadar kolay değil yokluğuna alışmak..  o yokluk öyle kolay değil..

senin anlayacağın Baba, eksiğim ben !…  Ve tamamlanamayacağım son gün olsa bile..

Biliyorum tutulmayacak elim.. saçlarım okşanmayacak ellerince.. sesini duyamayacağım hiç bir zaman.. şartların el vermediği zamanları yaşadığımızdan videoya çekilmiş bir sen de yok izleyebileceğim.. yürüyüşünü,gülüşünü görüp işte Babam diyebileceğim..

Canım çok yanıyor Baba.. yokluğun bir yokluk olduğu halde,yani yok olduğu halde,olmadığı halde yüreğimi parçalıyor..

Kızın yorgun artık düşünmekten.. her gece rüyasına beklemekten.. Kavramlar arasında gidip gelmekten.. Yorgun artık yoklukları bile kavrayamamaktan..  kavranacak yoklukların çoğalmalarından..

Kızın anlam veremiyor yokluğuna.. neden şimdi bilmiyor.. bilmek istiyor.. istemekle kalıyor..

Not : Sana dair kurulacak “özlem”li cümleler bile eksik kaldığından bir sonu olmuyor bu anlatının.. özür dilerim..

“Yokluğun..” üzerine 2 yorum

  1. okurken boğazım düğüm düğüm oldu. göz yaşlarımız tutamadım. sevgiler.

  2. Çok duygulandığımı samimiyetle ifade etmek istiyorum.
    Yolun açık olsun, tanrı sana güzellikler, mutluluklar ve başarılar nasip etsin.Yüzün hep gülsün,

    Sevgiler

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir