Yolver

Söylenmemiş şarkıların melodisine  kapılıp gitmeliydim…

Dilim kendince yolcu,  arsız cümlelerin kahpeliğinde bozulmuş çocuk masumiyetinde, Üvey bakışlar sıvazlar bütün temiz sözcüklerini ve inancını mıhlamış yosun tutmuş cesetlere  her bir cesedin resmini çizmiş kalbinin morguna, her bir kalp odasında  dört ceset ve  her bir cesette bin cesaret !

(Bak kara fısıldıyor yine şeytan kulağına)

Farkedilmez sandığım içimdeki korkuların kokusu her bir yere yayılmış, dört cesedin her biri bin cesaret olsa ne fayda !

Şimdi yol ver üflesin  içine azrail alsın  ruhunu sıkışmış bedeninden. sıkılmış bütün iyi niyetlerin en beterinden!!!
Şimdi yol ver  dilindeki düğümlenmiş en ayıp küfürlerine!…
şimdi yol ver ! kalbine mıhladığın kahpenin siluetine !…
şimdi yol ver ! balgam iğrençliğindeki kahverengi hayatına !…

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir