Yorgun Duvarlar

Ne kadar oldu bir duvara kilitlenip kalmayalı ? aynı çatlakları tekrar tekrar inceleyip, saymayalı?
kendimi bulurdum her seferinde o çatlakların en kopuk en düzensiz şekillerde birbirinden ayrılışlarında… En sığ yere gelene kadar izlerdim, elbet bir yerde biterdi ama baştan başlar başka dallardan sapardım bu seferde… Gözlerim yorulur; odaklanmakta zorlanınca küçük çatlaklara bir bütün olarak
bakmayı denerdim… O zaman da gördüğüm ise; koca bir duvar… Yüzünde kırışıklıkları çıkmış koca bir duvar… Bu seferde rengine takılırdım, muz sarısı duvarların nasıl bir zevkin ürünü olduğunu düşünürdüm…
duvarlara karşı ayrımcıydım, kiminde tablolar daha güzel duruyordu, kiminde çatlaklar… kiminde Mustafa Kemal resmi asılıyken, diğerine sadece bir saati asmayı uygun görürdüm… ama o zamanlar küçüktüm, tavandaki örümcek ağları ile dolmuş duvarlar bile beni kendisinde 1 saate yakın hareketsiz durmama neden olabilirdi, bir bütün olarak bakmayı öğrensem bile; ayrıntıya takılmadan bile… Sonra bu ayrıntıların beni yorduğunu öğrendim, gözlerime zarar verdiğini, her geçen gün bu duvardaki ince ayrıntıların genişlediğini, değiştiğini…

Biraz daha büyüdüğümde önümde duvarların olmayacağını, onun yerine önüme koca bir hayat serildiğini öğrendim ama ayrıntılarında kendimi yormadan incelemem gerektiği bir hayat… Zaten bütün yorgunluğum duvarlarda kaldı diye bir tebessümle… Takip ettiğin çatlağın çoğu zaman geri dönüşü olmadığını, muz sarısı
insanların diğerlerinden farklı bir kalitede olmadığını ve hepsinin köşeden birleşip birbirini ayakta tutmadıklarını öğrenecektim daha… Hepsinin acısından sonra; 1 saate yakın incelediğim duvarların yerini
aynaların alması en kötüsü oldu, ne kadar kusur dolu olduğumu her sabah okula gitmeden uzun süre incelerdim… Bu acıların burada son bulması için tekrar soruyorum kendime; ne kadar oldu bir duvara kilitlenip kalmayalı ? aynı çatlakları tekrar tekrar inceleyip, saymayalı?

Şimdi  saatin olduğu duvarı incelemeye gidiyorum, 3 saate kadar gelmem… zaten diğer duvarın önünden geçmeye bile cesaretim yok …

“Yester Fox”

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir